ปรถฬห์กรณ์ อัครภูริกาญจย์


กีฬาปิงปองมีความหมายกับผมมาก ผมนั้นมีความชื่นชอบกีฬานี้มากครับเพราะกีฬานี้ทำให้ผมนั้นได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของผม ผมยังจำความได้ตอนที่ผมยังไม่รู้จักกีฬาปิงปอง ตอนนั้นผมอายุ10 ปี ผมนั้นเป็นเด็กหอประจำโรงเรียน มีอยู่วันหนึ่งคุณครูหออยากที่จะให้เด็กออกกำลังกายเลยซื้อโต๊ะกับไม้ถูกๆมา 2 อัน วันแรกที่ทุกคนเห็นเลยคือไม่มีใครคิดจะแตะมันเลยจนผมก็คิดอะไรไม่รู้  อยากลองเล่นเลยไปชวนครูหอมาเล่นกับผม เขาก็สอบการจับไม้ การสร้างความหมุนต่างๆ นาๆ

หลังจากนั้นเขาก็ให้ผมมาลองตีเกมกับเขา ถึงแม้ผมจะแพ้แต่ผมก็ไม่รู้สึกที่จะไม่อยากเล่นปิงปอง คือสิ่งที่ผมได้มานั้นคือความสุข ผมได้สนุกไปกับมัน คือมันเป็นความรู้สึกที่ผมไม่เคยรู้สึกเลยเพราะก่อนหน้านี้ผมเป็นเด็กอ่อนแอ ไม่ค่อยชอบเล่นกีฬา ติดเกมหนักมาก และหลังจากนั้นผมก็เล่นปิงปองทุกครั้งตอนหลังเลิกเรียน

พอมาตอน ป 6 มีนักเรียนใหม่คนหนึ่งเขามาจากคลับปิงปองคลับหนึ่ง ผมก็เข้าไปทักทายจนมาเป็นเพื่อนสนิทกัน เขาก็ชวนผมมาเรียนปิงปองกับเขาสิผมก็ ผมก็ตอบไปอย่างไม่ลังเลว่า...ตกลง

หลังจากนั้นผมก็ไปขอแม่ของผมและบอกเหตุผลของผมให้แม่ผมฟังเขาก็โอเค ก้าวแรกที่ผมนั้นได้เดินเข้าคลับ น้ับเป็นก้าวที่แปลี่ยนชีวิตของเลย ผมเห็นทุกคนที่แตกต่างกับผมมาก เขามีความรู้หลายด้าน มีความคิดที่หลากหลายสร้างสรรค์ นี่หรอความสามารถที่แท้จริงของกีฬาปิงปอง คือมันเป็นสิ่งที่เกินความบรรยายจริงๆครับ ไม่เคยมีกีฬาไหนที่ทำให้ผมทึ่งขนาดนี้

ตั้งแต่วันแรกจนถึงปัจจุบันที่ผมได้อยู่กับกีฬานี้ผมนั้นมีความสุขมากรวมถึงครอบครัวผมด้วย ผมเลยไม่คิดที่จะละทิ้งกีฬานี้ไปเพราะผมรักกีฬาปิงปอง และผมขอฝากไว้ให้เยาวชนรุ่นหลังๆ นะครับ "ทำในสิ่งที่คุณรักแล้วคุณจะมีความสุขกับมันเอง"

 

ขอบคุณครับ

 

ด.ช.ปรถฬห์กรณ์ อัครภูริกาญจย์